Lata 30 XX wieku, Włochy... Rozwój kina, motoryzacji i mody. Wybuch kobiecego seksapilu... A to wszystko w otoczce akcji rodem z Ojca Chrzestnego... Zapraszamy do rejestracji!
 
IndeksCalendarFAQSzukajUżytkownicyGrupyRejestracjaZaloguj

Share | 
 

 Moda lat 30...

Go down 
AutorWiadomość
Oliver Bung
Admin
avatar

Wiek : 32
Zawód : Malarz
Pochodzenie : Sallvy, Włochy
Liczba postów : 168

PisanieTemat: Moda lat 30...   Czw Lis 11, 2010 3:37 pm

STYL ŻYCIA


Kino zaczęło odgrywać coraz większą rolę w życiu przeciętnego człowieka. Kobiety pragnęły być i wyglądać jak hollywoodzkie aktorki, a największą popularnością cieszyły się filmy muzyczne i kostiumowe. Takie przeboje jak „Przeminęło z wiatrem” czy „Czarnoksiężnik z Krainy Oz” pozwoliły narodzić się nowym gwiazdom: przepięknej Vivien Leigh i „dziewczynie z sąsiedztwa” Judy Garland. Zapomniano o chłopczycy z lat dwudziestych - rozpoczął się czas magicznego sexapilu i powłóczystych spojrzeń.

LATA TRZYDZIESTE:
- powrót kobiecej sylwetki
- blond nadal najmodniejszym kolorem
- dłuższe włosy wracają do łask
- czas kobiecego sexapilu
- kobiety dbają o sylwetkę - coraz większa popularność sportu
- gwiazdy kina stają się prawdziwymi ikonami stylu

styl życia
styl życia



samochody



MODA



moda damska

Moda lat trzydziestych podkreślała w sylwetce, ubiorach i dodatkach naturalne walory kobiecości. Stroje były zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, ale wszystkie odznaczały się dopasowaniem do figury, podkreśleniem linii ramion, talii i bioder oraz wydłużeniem: w ubiorach codziennych często do połowy łydek, w wieczorowych aż do ziemi.
Na co dzień kobiety najchętniej nosiły kostiumy z żakietem przypominającym męską marynarkę: poszerzonym poduszkami na ramionach, wciętym w talii, z wyłożonymi klapami; towarzyszyła mu wąska spódnica z kontrafałdą lub zaprasowanymi fałdami.
Urozmaiceniem dość surowego kostiumu były jasne bluzki,kamizelki i kobiece dodatki: sztuczne kwiaty, przypinane do klapy żakietu bądź bardzo popularny, narzucany na ramiona kołnierz z lisa. Przywrócone do łask sukienki modelowały figurę precyzyjnymi i skomplikowanymi cięciami.
Lubiono dopasowane bluzki, często dzianinowe, z poszerzonymi górą rękawami oraz opięte na biodrach spódnice.



moda męska

]Moda męska w dwudziestoleciu międzywojennym nie przeszła aż tak radykalnych zmian, jak kobieca, bowiem już od przełomu XVIII i XIX wieku ubiory panów ulegały ciągłym uproszczeniom i standaryzacji. Tak, jak dla kobiet Paryż, tak dla mężczyzn wyrocznią w sprawach eleganckiego ubioru pozostawał Londyn, a wzór angielskiego dżentelmena był uznawany za godny naśladowania. wełniane garnitury w stonowanych kolorach ( szarym, brązowym, granatowym ) z dopasowaną, jedno lub dwurzędową marynarką, która w latach trzydziestych miała coraz szersze, „kwadratowe” ramiona; spodnie, w latach dwudziestych dość wąskie, w następnej dekadzie uległy poszerzeniu. Komplet z garniturem stanowiła zazwyczaj krótka kamizelka. Można było z niej zrezygnować przy letnim garniturze w kratkę lub z jasnej tkaniny; w warunkach wakacyjnych różnicowano też ubiór kolorystycznie ( np. granatowa marynarka do białych spodni ). Niezależnie od miejsca i pory roku garniturowi towarzyszyła biała koszula i krawat o umiarkowanej szerokości i dyskretnym wzorze, czasem zastępowany lżejszym „motylkiem”. Codziennym męskim obuwiem były półbuty skórzane, najczęściej brązowe, a w zimowe dni także kamasze lub chroniące pantofle kalosze. Na oficjalne uroczystości, bale, premiery operowe i teatralne eleganccy panowie przywdziewali czarny frak, frakową kamizelkę i koszulę ze sztywnym gorsem, wiązali muszkę i nakładali czarne lakierki, a na ich głowach nierzadko pojawiał się cylinder. Na dancingu lub mniej oficjalnym przyjęciu mężczyźni nosili smokingi lub po prostu ciemne garnitury. Starsi eleganci pozostawali wierni getrom, laseczce i uroczystemu strojowi wizytowemu: żakietowi ze sztuczkowymi spodniami. Jako okrycia wierzchnie noszono latem popelinowe i gabardynowe płaszcze, przepasane paskiem, a w chłodnej porze roku dopasowane, wełniane płaszcze – dyplomatki oraz podbite futrem pelisy.
Najpopularniejszym męskim nakryciem głowy był filcowy kapelusz o różnym kształcie główki i ronda, rzadziej melonik. Niezbędne uzupełnienie ubioru stanowiły skórzane rękawiczki.



BURLESKA


Burleska to forma teatralna używająca w ograniczonym zakresie muzyki – głównie recitativo i pieśni. Powstała w XVIII wieku jako parodia poważnych tematów, często dzieł operowych lub operetkowych.
W formie plebejska, nierzadko wulgarna. Burleska pojawia się w drugiej połowie XIX wieku w Stanach Zjednoczonych jako odmienna forma, nazywana także British Blondes (brytyjskie blondynki). Przedstawienia tej formy burleski miały silnie erotyczne podłoże. Opierała się na grupowych tańcach, śpiewach i skeczach, młodych, skąpo ubranych aktorek, zwykle blondynek. W XX wieku burleskę wzbogacono o striptease.


Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora http://sincityworld.forumpolish.com
 
Moda lat 30...
Powrót do góry 
Strona 1 z 1
 Similar topics
-
» Moda na Black'a, odcinek 1950

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Anchor City :: Administracja :: FABUŁA-
Skocz do: